Van Maastricht naar Milaan: Meike's grensverleggend onderzoek naar darmkanker

Master Biomedische Wetenschappen   

Meike groeide op in Groesbeek en ontdekte haar passie voor wetenschap tijdens haar bachelor Molecular Life Sciences. Na haar master Biomedische Wetenschappen in Maastricht besloot ze hier ook haar promotieonderzoek te starten. “Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik in Maastricht zou blijven, maar het onderzoek bleek zo interessant dat ik daar toch voor koos.” Haar laatste acht maanden staan nu in het teken van afronding. 

Het zenuwstelsel en dikke darmkanker 

Maar wat doet Meike precies? “Mijn onderzoek richt zich op hoe het zenuwstelsel in de dikke darm invloed kan hebben op het ontstaan en de groei van kankercellen,” legt ze uit. Hoewel het onderwerp complex klinkt, weet ze het toegankelijk te maken. “De darm heeft een soort eigen zenuwstelsel dat door het hele orgaan verspreid is. We willen begrijpen welke zenuwcellen invloed hebben op tumoren en hoe.” Wat dit onderzoek extra bijzonder maakt, is dat het terrein grotendeels onontgonnen is. “We staan nog in de beginfase van het ontdekken hoe zenuwcellen en kankercellen communiceren. Dat maakt het lastig, maar ook uitdagend, want er valt nog zoveel te ontdekken.” 

Onderzoek in Milaan: een wetenschappelijke reis 

In Milaan werkte Meike aan drie verschillende projecten. Het eerste project richtte zich op de interactie tussen zenuwcellen en kankercellen. Dankzij een uitgebreide biobank van patiëntmateriaal kon ze onderzoeken welke neurotransmitters – de chemische boodschappers van zenuwcellen – invloed hebben op tumoren. “We ontdekten dat sommige tumoren anders reageren op deze signalen, afhankelijk van hun genetische profiel. Dit kan in de toekomst helpen om behandelingen te personaliseren.” 

Het tweede project draaide om de rol van immuuncellen in de communicatie tussen zenuw- en kankercellen. "Mijn onderzoek in Maastricht liet zien dat zenuwcellen ook communiceren met immuuncellen. Aangezien in Milaan een expert zit op dit vakgebied (Stefano Casola) heb ik daar nieuwe data rond dit onderwerp kunnen verzamelen. 

Een derde project richtte zich op de toename van dikke darmkanker bij jongere mensen. “Vroeger werd deze vorm van kanker vooral gezien bij oudere patiënten, maar nu zien we dat steeds meer jongvolwassenen ermee te maken krijgen.” In Milaan onderzocht Meike mogelijke oorzaken, waaronder microplastics en veranderingen in voedingsgewoonten. “In het lab testen we of bepaalde stoffen gezonde darmcellen kunnen veranderen in kankercellen.” Hoewel de exacte oorzaak nog onbekend is, biedt dit onderzoek een nieuwe invalshoek op een zorgwekkende trend. 

Samenwerken in Italië 

Het IFOM-instituut staat bekend om zijn multidisciplinaire aanpak, iets wat Meike bijzonder waardeert. “Het samenwerken met artsen, bio-informatici en fundamentele onderzoekers zorgde voor verrassende inzichten. Iedereen bracht een unieke expertise mee.” De diversiteit in het team maakte het werk niet alleen efficiënter, maar ook inspirerend. “Wat ook hielp, was dat het IFOM-instituut geavanceerde technieken en ondersteuning bood. Het zorgde ervoor dat we sneller vooruitgang boekten.” Toch was niet alles makkelijk: de taal was soms een barrière. “Ik was de enige niet-Italiaanse onderzoeker in de groep, en ze spraken vaak Italiaans. Dat was lastig, maar het dwong me om de taal te leren. Vooral als het om eten ging, was dat belangrijk,” zegt ze lachend. 

Hoe draagt dit onderzoek bij aan betere behandelingen? 

Hoewel Meike’s onderzoek zich nog in een vroeg stadium bevindt, hebben de resultaten al veelbelovende implicaties. “We leren steeds meer over hoe zenuwcellen de groei van tumoren beïnvloeden. Dit opent de deur naar nieuwe behandelmethodes die specifiek gericht zijn op deze interacties.” Ze benadrukt dat deze kennis zowel kan leiden tot effectievere therapieën als tot het vermijden van onnodige behandelingen. “Als we weten welke tumoren niet reageren op bepaalde zenuwcel-gerelateerde therapieën, kunnen we patiënten die belasting besparen.” 

Een internationaal avontuur 

Voor Meike was dit fellowship een investering in zowel haar professionele als persoonlijke ontwikkeling. Het samenwerken met experts zoals Bardelli, de toegang tot een toonaangevend instituut en het leren omgaan met onverwachte uitdagingen hebben haar perspectief op wetenschap verbreed. “Een fellowship dwingt je om flexibel te zijn. Het was een uitdaging, maar ik heb zoveel geleerd – niet alleen over onderzoek, maar ook over mezelf. Het is iets wat ik iedereen zou aanraden die zijn grenzen wil verleggen.”