Om deze website te kunnen gebruiken dient u Javascript in te schakelen.

Nieuws

"Ook als onderzoeker moet je niet opgeven"

Toen ze tijdens haar masteropleiding voor het eerst hoorde over het vakgebied ‘onco-immunologie’ wist ze waarnaar ze wetenschappelijk onderzoek wilde doen. Inmiddels doet ze promotieonderzoek naar ‘killercellen’ en hoe die geholpen kunnen worden om kankercellen op te ruimen. We blikken vijf jaar terug en vooruit met Nicky Beelen.
Om te kunnen begrijpen wat Nicky onderzoekt, beginnen we met een korte introductie in de wereld van de killercellen. Ze zijn onderdeel van ons immuunsysteem, wat gezien kan worden als de waakhond van het lichaam. Zodra het systeem een virus of kankercel ontdekt, komt het in actie en stuurt onder andere killercellen op de indringers af. Vaak werkt dat heel goed. Helaas zijn er kankercellen die niet onder de indruk zijn van onze killercellen, of door hen niet herkend worden als kankercel. Daarom onderzoekt een groep wetenschappers in Maastricht hoe je killercellen kunt versterken.

Vijf jaar terug
Vijf jaar geleden begon Nicky Beelen aan de masteropleiding Biomedische Wetenschappen in Maastricht. Eén van haar stages deed ze bij Lotte Wieten, één van de onderzoekscoördinatoren van het killercelonderzoek. “Ik vond het superleuk om in het laboratorium proefjes te doen om vragen te beantwoorden. Zodra ik via een lezing kennismaakte met het vakgebied onco-immunologie, dat het complexe immuunsysteem koppelt aan kankeronderzoek, was ik gegrepen. En nu is Lotte mijn promotiesupervisor.”

Mekka van de wetenschap
Dat ze na haar masteropleiding graag verder wilde als wetenschappelijk onderzoeker, besefte Nicky vooral tijdens een stage in Boston, Amerika. “Het voelde als het Mekka van de wetenschap, met veel lezingen en presentaties en iedereen die zo gedreven was voor het onderzoek. Heel stimulerend.” Ze kreeg de kans om in Maastricht een eigen promotietraject op te starten, gefinancierd door het Kankeronderzoekfonds Limburg. Het Maastrichtse onderzoek naar killercellen maakte mooie vorderingen de afgelopen vijf jaar. Zo werden technieken ontwikkeld om killercellen te vermeerderen en ze actiever te maken. Er werden klinische studies gestart met patiënten met de ziekte van Kahler. Er gebeurt dus van alles op dit gebied, maar er blijven altijd veel vragen over.

Effectiviteit van killercellen
Nicky Beelen onderzoekt sinds 2018 met name welke factoren in de omgeving van tumoren invloed hebben op de effectiviteit van killercellen. Wat is de invloed van chemotherapie bijvoorbeeld? Het is voor wetenschappers namelijk nog niet duidelijk waarom killercellen soms falen in hun missie kanker te bestrijden. “Als we begrijpen hoe killercellen worden beperkt in hun functie, kunnen we daarop hopelijk ingrijpen.” Eind 2019 kreeg ze een beurs toegekend om een jaar te gaan werken aan haar onderzoek in een prestigieus lab in het Amerikaanse Portland. Helaas moest ze die ervaring vanwege de coronacrisis na twee maanden afbreken. “Gelukkig heb ik in die twee maanden vorig jaar wel wat proefjes kunnen doen, waarmee ik een tijdje vooruit kon. Het was een beetje een tegenvaller, maar dat hoort ook bij de wetenschap.” Ze vindt het misschien wel het moeilijkste van het doen van wetenschappelijk onderzoek, vertelt ze. “Niet alle experimenten leveren iets op wat bruikbaar is en soms mislukken ze ook. Je moet leren dat het niet aan jou als onderzoeker ligt en dat je niet moet opgeven. Als alles tegenzit, vraag ik me weleens af of ik dit over vijf jaar nog steeds doe, maar als iets lukt, geeft dat weer een enorme boost.” In september 2022 rondt ze haar promotieonderzoek af en gaat ze de balans opmaken.

Vijf jaar vooruit
Waar ze over vijf jaar zal staan, is dus nog even de vraag. “Ik denk wel dat tumor-immunologie mijn vakgebied zal blijven, dat vind ik zo fascinerend. Kanker is een ziekte die we de wereld uit moeten krijgen. De groep waarvan ik onderdeel ben, gaat zich onder meer verdiepen in het kweken van mini-tumoren in een kweekbuis, organoids genoemd. Die zijn heel veelbelovend om het onderzoek dichterbij toepassingen in de mens te brengen. Onderzoek is heel boeiend om te doen, maar ik vind het begeleiden van studenten en het geven van presentaties ook heel leuk. Binnenkort komt een student bij mij stagelopen, net zoals ik dat destijds bij Lotte deed. Ik verheug me erop de fijne kneepjes van het vak over te dragen.

Kankeronderzoekfonds Limburg steunt veelbelovend en baanbrekend onderzoek. Wilt u hier ook aan bijdragen? Klik op de link en doneer dan eenmalig of structureel! 

Tekst: Femke Kools
Foto: Peter Müllenberg van Photostique 

Bron: Nieuwsbrief Kankeronderzoekfonds Limburg, Mei 2021 – jaargang 9

Sluit de enquête